Jodła górska arizońska (Abies lasiocarpa arizonica) w doniczce P6

Jodła Arizońska (Abies lasiocarpa var. arizonica) w doniczce P6

Abies lasiocarpa var. arizonica, znana jako jodła arizońska, jest podgatunkiem jodły górskiej należącym do rodziny sosnowatych (Pinaceae). Wyróżnia się efektownym, srebrzystoniebieskim zabarwieniem igieł oraz regularnym, stożkowatym pokrojem, dzięki czemu jest cenioną rośliną ozdobną do ogrodów i parków.

Najważniejsze cechy

• Wysokość: osiąga od 15 do 25 m, w zależności od warunków siedliskowych.
• Szyszki: wyprostowane, długości 7–12 cm, początkowo fioletowe lub niebieskofioletowe, po dojrzeniu ciemnobrązowe.
• Igły: płaskie, długości 3–5 cm, niebieskawozielone z wierzchu i srebrzystobiałe od spodu.
• Kora: szara lub jasnobrązowa, z wiekiem staje się głęboko spękana.

Naturalne występowanie

Gatunek pochodzi z górskich rejonów południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych, głównie Arizony i Nowego Meksyku, a także północnego Meksyku. Najlepiej rozwija się na dużych wysokościach, w chłodnym i wilgotnym klimacie, na żyznych oraz dobrze nawodnionych glebach.

Rozmnażanie

Rozmnaża się za pomocą nasion uwalnianych z szyszek i rozsiewanych przez wiatr. Jest gatunkiem jednopiennym – na jednym drzewie występują zarówno szyszki męskie, jak i żeńskie. Szyszki żeńskie są większe i rosną pionowo.

Zastosowanie

• Architektura krajobrazu: doskonała do parków, dużych ogrodów i reprezentacyjnych nasadzeń dzięki eleganckiemu pokrojowi oraz dekoracyjnym igłom.
• Drewno: wykorzystywane w budownictwie, produkcji mebli oraz innych wyrobów drewnianych.

Ochrona gatunku

Obecnie nie ma jednoznacznych dowodów wskazujących, że Abies lasiocarpa var. arizonica jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem. Jej naturalne siedliska są jednak narażone na wpływ zmian klimatycznych, wycinki lasów oraz rozwój terenów zurbanizowanych. Jest to gatunek odporny, najlepiej rozwijający się w chłodnym, górskim klimacie.