Trójsklepka

Trójsklepka (Tricyrtis) do półcienistych ogrodów

Trójsklepka (Tricyrtis), znana również jako storczyk ogrodowy, to bylina ceniona za egzotyczne kwiaty pokryte charakterystycznymi plamkami i kontrastowymi wzorami. W tej kategorii znajdziesz Tricyrtis do sadzenia wiosną, odpowiednie na półcieniste rabaty, naturalistyczne obwódki oraz do dekoracyjnych donic.

Egzotyczne kwiaty pojawiające się pod koniec lata

Kwiaty Tricyrtis mają delikatny, przypominający storczyki wygląd i mogą występować w odcieniach bieli, różu i fioletu oraz w efektownych, nakrapianych kombinacjach kolorystycznych. W zależności od odmiany kwitnienie przypada na okres od drugiej połowy lata aż do jesieni, kiedy wiele innych roślin kończy już swój sezon dekoracyjny. Eleganckie pędy i zielone liście doskonale uzupełniają ogrody o naturalistycznym charakterze.

Gdzie sadzić Tricyrtis?

Tricyrtis sadzi się wiosną, po rozmarznięciu gleby. Roślina preferuje półcień, stanowiska osłonięte od wiatru oraz żyzną glebę bogatą w materię organiczną. Podłoże powinno pozostawać umiarkowanie wilgotne, ale jednocześnie dobrze odprowadzać nadmiar wody. Tricyrtis nie jest rośliną wodną i nie toleruje długotrwałego zastoju wody.

• • Termin sadzenia: wiosna, po rozmarznięciu gleby
• • Stanowisko: półcień lub jasny cień
• • Gleba: żyzna, umiarkowanie wilgotna i dobrze przepuszczalna
• • Kwitnienie: od lata do jesieni, w zależności od odmiany
• • Zastosowanie: półcieniste rabaty, obwódki i donice

Tricyrtis w ogrodzie i w donicach

Tricyrtis można sadzić pod drzewami dającymi lekki cień oraz w towarzystwie funkii, paproci, tawułek i innych roślin preferujących umiarkowanie wilgotne podłoże. Nakrapiane kwiaty wprowadzają kolor do mniej nasłonecznionych części ogrodu. Roślinę można również uprawiać w przestronnych donicach wyposażonych w dobry drenaż.

Jak pielęgnować Tricyrtis?

W okresach suszy roślinę należy regularnie podlewać, unikając jednak nadmiernego i długotrwałego przemoczenia podłoża. Warstwa ściółki pomaga utrzymać wilgoć i chronić korzenie. Po zakończeniu kwitnienia pędy pozostawia się do momentu naturalnego zaschnięcia liści. W regionach o chłodniejszych zimach podstawę rośliny można dodatkowo zabezpieczyć warstwą ściółki.