Boczniak de Ulm

Boczniak de Ulm

Grzyb ten owocuje w październiku, głównie na pniach klonów o szarych liściach, ale także na drzewach liściastych. Po opadnięciu liści można zaobserwować grzyby zdobiące pnie drzew.

Sadzenie i pielęgnacja

Grzyb dostaje się do drzewa przez otwór i rozwija się w martwej części drewna, wewnątrz pnia. Co roku pod korą tworzy się nowy, drewniany pierścień. Wewnątrz pnia zamiera kolejny pierścień, przez co grzybowi powiększa się o dodatkowy pierścień drewna, który ulega rozkładowi. Dzięki temu grzyby mogą przetrwać długo, nawet gdy drzewo będzie całkowicie puste.

Grzyby występują zazwyczaj pojedynczo lub w grupach po 2-5, rzadziej więcej, blisko powierzchni ziemi lub powyżej. Górna część czapki jest często pęknięta.

Miąższ tego grzyba jest mięsisty i zwarty, doskonałej jakości, rzadko atakowany przez owady; Czasami przyciąga uwagę wiewiórek. Jego głównymi wrogami są słońce i wiatr, które wysuszają krawędzie pojemników, co wpływa negatywnie na ich wygląd i jakość. Grzyby, których konsystencja wydaje się miękka, należy pozostawić na pniu drzewa. Zbioru tego grzyba nie należy opóźniać do końca jesieni.

Zalety odmiany

• Odmiana jadalna, łatwa w uprawie i utrzymaniu, do celów komercyjnych lub kulinarnych;

• Jest doskonałym źródłem białka i witamin, szczególnie witaminy B;

• Wydajność, konsystencja i aromat tych grzybów są lepsze od zwykłych odmian.

Charakterystyka